Μια άσχημη μέρα.... 

Θα ΄πρεπε να την είχα συνηθίσει τόσα χρόνια αλλά δεν μπορώ. Με το που μπαίνει ο Σεπτέμβρης, μαζί με όλες τις αλλαγές που φέρνει, φέρνει και αυτή τη μέρα που δεν είναι νέα, είναι παλιά! Με γυρίζει χρόνια πίσω και είναι πάντα ίδια από τότε! Συνοδεύεται με εκνευρισμό, με  λύπη, με δάκρυα που δε βλέπει κανείς γιατί πνίγονται πριν βγουν. Μια μέρα που όλο λέω....θα φύγει και θα είμαι καλά, αλλά που πάντα, πριν φύγει, αφήνει -ακόμα- μια νέα μικρή πληγή ακριβώς πάνω στο σημάδι της προηγούμενης...έτσι για να μη κλείσει ποτέ!

 Που θα πάει..κάποτε ίσως γίνει και αυτή μια ακόμα μέρα του Σεπτέμβρη που απλά θα περάσει ..χωρίς να κρατά μαχαίρι!