-Ποιος χρόνος;

-Αυτός που περνάει, ο αδίστακτος, αυτός που σκάβει τα πρόσωπα μας, που λυγίζει τα κορμιά μας...

-Εγώ αυτόν δεν το ξέρω!
 Ο χρόνος που ξέρω εγώ, είναι φίλος , σύμβουλος και αδερφός μου!
 Με μαθαίνει και τον μαθαίνω.
 Αν τον δω σαν εχθρό μου, πέθανα!
 Κι εγώ είμαι εδώ, καταμεσήμερο στο φακοχώραφο, να επιβλέπω, να αγγίζω τον καρπό και να ζω......